Στα Γεράνεια και τη Μονή Όσιου Πατάπιου για το κόψιμο της πίτας

Το πούλμαν των ορειβατών και πεζοπόρων ξεκίνησε το πρωί από τη Νίκαια και, αφού πήρε κάποιους από το μετρό Αιγάλεω, έφυγε για Αλεποχώρι.  Εδώ κοντά στην παραλία κάναμε μια μικρή στάση στα μικρά μαγαζάκια για καφέ ή κάποια τυρόπιττα κα στη  συνέχεια προχωρήσαμε δίπλα στον Κορινθιακό κόλπο. Περάσαμε το χωριό Σχίνος και αρχίσαμε να ανηφορίζουμε για τα Πίσια. Η διαδρομή πανέμορφη, μέσα  σε δάσος από πεύκα που φτάνουν μέχρι και τη θάλασσα. Λίγο πριν τα Πίσια το πούλμαν άφησε τους ορειβάτες, που πήραν το  χωματόδρομο για Παραβίρεζα. Σε μικρή απόσταση φεύγει δεξιά το μονοπάτι με έντονα σημάδια από εντούρο μηχανές και ανηφορίζει για το εκκλησάκι της Παναγίας της Φανερωμένης.Σε μια ώρα περίπου, αφού απολαύσαμε τη θέα προς τις Αλκυονίδες νήσους στον Κορινθιακό,  φτάσαμε στο εκκλησάκι και καθίσαμε λίγο να ξεκουραστούμε. Από εδώ φεύγει αριστερά χωματόδρομος και στη συνέχεια μονοπάτι που ανεβαίνει στη μικρή και μεγάλη Ντουσκιά, στα όρη των Γερανείων. Τα Γεράνεια είναι οροσειρά που εκτείνεται δυτικά του όρους Πατέρα στα Μέγαρα και βόρεια του Λουτρακίου. Πήρε το όνομά του από τους γερανούς που οδήγησαν τον Μέγαρο σε αυτά ή, κατά τον Παυσανία, λόγω του ότι η χερσαία απόληξη των Μεγάρων θυμίζει λαιμό γερανού. Οι νοτιοανατολικές παρυφές του καταλήγουν στις Σκιρωνίδες πέτρες (σημερινή Κακιά Σκάλα), απ΄όπου ο Θησέας γκρέμισε τον περιβόητο Σκίρωνα. Είναι ένα βουνό με πλούσια χλωρίδα και πανίδα και αποτελεί προστατευόμενη περιοχή Natura 2000.

Εμείς συνεχίσαμε  ευθεία τα κόκκινα σημάδια που οδηγούν ψηλά στη ράχη Κουκουνάρι και στην  πηγή Βαρικό, περπατώντας στις παρυφές της Παλιοβούνας. Φτάνοντας ψηλά στη ράχη και κοιτάζοντας προς τα βορειοανατολικά είδαμε από την άλλη μεριά τη Σαλαμίνα και στο βάθος τη Νοτιοανατολική Αττική, μεταξύ της Παραλιακής του Σουνίου και του Υμηττού. Ύστερα συνεχίσαμε για την κορυφή Πίντιζα, αφού συναντήσαμε και το κυκλικό πράσινο μονοπάτι που κατευθύνεται προς τα  Πίσια.

Διαβάστε περισσότερα: Στα Γεράνεια και τη Μονή Όσιου Πατάπιου για το κόψιμο της πίτας

Πρωτοχρονιά στη Φλώρινα

Με δύο πούλμαν σχεδόν γεμάτα ξεκινήσαμε, Τρίτη, 3 Γενάρη του νέου έτους, με καλό αλλά κρύο καιρό από τη Νίκαια για Λαμία, όπου κάναμε μια σύντομη στάση, και Τέμπη έπειτα, όπου προσφέρθηκε το “κρύο γεύμα” του “Φυσιολάτρη”. Ο ηλιάκος, το ημίγλυκο κρασάκι και το παστελάκι στο τέλος μας “ζέσταιναν”, μια και δίπλα στο ποτάμι η δροσιά ήταν αρκετή. Επισκεφτήκαμε και το εκκλησάκι της Αγ. Παρασκευής, η οποία μαρτύρησε σε αυτόν τον τόπο, και πήραμε την ανηφόρα προς την άσφαλτο, περνώντας από τα μικρά μαγαζάκια με τα γνωστά ενθύμια.Περάσαμε τη Λάρισα, τον Πλαταμώνα με το επιβλητικό και πολύ καλά διατηρημένο φράγκικο κάστρο, την Κατερίνη και πήραμε τον δρόμο για τη Νέα Αγαθούπολη.

Διαβάστε περισσότερα: Πρωτοχρονιά στη Φλώρινα

Καλλίδρομο, Μονή Δαμάστας, Ελευθεροχώρι

Την Κυριακή, 18 Δεκεμβρίου 2016 λίγες μέρες πριν τα Χριστούγεννα, πραγματοποιήσαμε την τελευταία μας ημερήσια  εκδρομή μέσα στο 2016 στο όρος Καλλίδρομο , με πάρα πολύ καλό καιρό για την εποχή του. Το Καλλίδρομο είναι βουνό της Φθιώτιδας  στα ανατολικά της Οίτης, πάνω από τα στενά των Θερμοπυλών, με ψηλότερη κορυφή την Γκιόζα ή Σταυρό (1400μ.). Παίρνοντας την Εθνική οδό για Λαμία, μετά τις Θερμοπύλες στρίψαμε στην παλαιά Εθνική. Ανηφορίσαμε για τον Μπράλο  και σε λίγη ώρα φτάσαμε στη διασταύρωση για Ελευθεροχώρι. Ήδη το χιόνι που είχε πέσει την προηγούμενη νύχτα έκανε αισθητή την παρουσία του αριστερά και δεξιά του δρόμου.

Διαβάστε περισσότερα: Καλλίδρομο, Μονή Δαμάστας, Ελευθεροχώρι

Σαραντάπηχο, Ταρσός, Φενεός

Εντελώς γεμάτο το πούλμαν που ξεκίνησε από τη Νίκαια το πρωί του Σαββάτου 10 Δεκεμβρίου και η μέρα λαμπρή και σχεδόν ζεστή, θα έλεγες, κατάλληλη πάντως για την εξόρμησή μας στο όρος Κυλλήνη ή Ζήρια, όπως είναι ευρύτερα γνωστή.

Διαβάστε περισσότερα: Σαραντάπηχο, Ταρσός, Φενεός

Δελφοί, Κόχραν, Κίρρα, Ιτέα

Την Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου, με δύο πούλμαν επισκεφτήκαμε το μαντείο των Δελφών στους πρόποδες του Παρνασσού, όχι … για να πάρουμε τον χρησμό μας, αλλά για να ζήσουμε για λίγο το μεγαλείο της περιοχής που την αρχαία εποχή ήταν το κέντρο του τότε κόσμου.  Ξεκινήσαμε από την Αθήνα, κάναμε μια στάση στο 90ό χιλιόμετρο και, αφού πήραμε κάποιους φίλους μας από το Κάστρο, συνεχίσαμε για  την Αλίαρτο και την Αράχοβα. Διασχίσαμε την Αράχοβα  και κατευθυνθήκαμε προς  τη νοτιοανατολική πλευρά του Παρνασσού,  προς τους Δελφούς. Στους πρόποδες του  βουνού ήταν το ξακουστό μαντείο των Δελφών, αφιερωμένο στον θεό του φωτός Απόλλωνα.Εδώ η Πυθία  μασώντας φύλλα δάφνης έδινε τους αμφιλεγόμενους χρησμούς, όπως το « Ήξεις αφήξεις ουκ εν πολέμω θνήξεις », που μπορεί να έχει διπλή ερμηνεία « θα πας και θα γυρίσεις δεν  θα πεθάνεις στον πόλεμο ή θα πας, δεν θα γυρίσεις, θα πεθάνεις στον πόλεμο». Φτάνοντας μας περίμεναν οι δύο ξεναγοί μας και ξεναγηθήκαμε στο ιστορικό μουσείο των Δελφών και μέσα από τα αρχαία ευρήματα μεταφερθήκαμε χιλιάδες χρόνια πίσω στην ιστορία αυτού του τόπου. Από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα οι Δελφοί, ο "ομφαλός της γης", αποτελούν πόλο έλξης χιλιάδων τουριστών από ολόκληρο τον κόσμο, προσδίδοντας με τη φήμη τους αίγλη στον Παρνασσό.

Διαβάστε περισσότερα: Δελφοί, Κόχραν, Κίρρα, Ιτέα