Στεμνίτσα, Μυλαόντας ποταμός, Βυτίνα, Δημητσάνα

Είχαμε προγραμματίσει την εκδρομή αυτή για το τέλος Νοεμβρίου, αλλά οι καταρρακτώδεις βροχές τη μέρα εκείνη μας έκαναν να την αναβάλουμε  και έτσι την πραγματοποιήσαμε μέσα στον Φεβρουάριο. Έτσι λοιπόν το  Σάββατο το πρωί , 18 Φεβρουαρίου 2017, ξεκινήσαμε από τη Νίκαια  με προορισμό το όρος Μαίναλο. Κάναμε  μια στάση στο Σπαθοβούνι για καφέ και  συνεχίσαμε για τη Βυτίνα με προορισμό την Ελάτη. Από μακριά φαίνονταν οι χιονισμένες κορφές του Μαινάλου.  Αμέτρητοι θρύλοι και παραδόσεις συνδέονται με το βουνό, στο οποίο έζησαν θεοί και ήρωες της μυθολογίας. Το Μαίναλο ήταν η κατοικία του τραγοπόδαρου θεού  Πάνα. Τα ειδυλλιακά  τοπία του Μαινάλου ενέπνευσαν ποιητές και φιλοσόφους, όπως  ο Γκαίτε, ο Βιργίλιος, ο Πουσέν και πολλοί άλλοι και υμνήθηκαν από αυτούς. Σύμφωνα με τον Βιργίλιο στο Μαίναλο «πάντα ακούγονται  τα ερωτικά τραγούδια των βοσκών και του Πάνα, που παίζει τη φλογέρα του». Η φιλοσοφική τάση και σχολή της «Αρκαδίας» -παγκόσμια γνωστή και δημοφιλής μέχρι τις μέρες μας- στο βουνό αυτό οφείλει τη γέννησή της.

Διαβάστε περισσότερα: Στεμνίτσα, Μυλαόντας ποταμός, Βυτίνα, Δημητσάνα

Στυμφαλία, Καστανιά, Λίμνη Δόξας

Ξεκινήσαμε λοιπόν το πρωί της Κυριακής 12 Φεβρουαρίου, κατά τις 7:00, με δυο πούλμαν από τη Νίκαια και, αφού παραλάβαμε κάποιους φίλους μας από το μετρό Αιγάλεω, κατευθυνθήκαμε προς την Κόρινθο.  Αφού κάναμε  μια σύντομη στάση πριν το Κιάτο,  πήραμε τον δρόμο για την ορεινή Κορινθία και περάσαμε τη μυθική λίμνη της Στυμφαλίας, γνωστή σε όλους μας από τη μυθολογία, όπου ο Ηρακλής κατάφερε να σκοτώσει τις Στυμφαλίδες όρνιθες. Σήμερα η λίμνη έχει αποξηρανθεί  κατά το μεγαλύτερο κομμάτι της και χρησιμοποιείται για καλλιέργειες, ενώ έχει απομείνει ένα μικρό μέρος της, που μαζί με τους καλαμιώνες δεν ξεπερνά τα 5 τετρ. χιλιόμετρα. Περάσαμε τα  ερείπια της Μονής Ζαρακά  και συνεχίσαμε για το όμορφο ορεινό χωριό Καστανιά και από εκεί για το οροπέδιο του Φενεού και τη λίμνη Δόξα.

Διαβάστε περισσότερα: Στυμφαλία, Καστανιά, Λίμνη Δόξας

Επίσκεψη στο Μουσείο και τον αρχαιολογικό χώρο Βραυρώνας

Με μια μεγάλη ομάδα φίλων του Φυσιολάτρη ξεκινήσαμε στις 12 από τη Νίκαια, την Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου, ημέρα ελεύθερης εισόδου στα μουσεία, και γύρω στη 1 φτάσαμε στη Βραυρώνα. Η ξεναγός μας περίμενε, έχοντας βγάλει ήδη τα μηδενικά εισιτήριά μας, και άρχισε σύντομα την ξενάγηση, αφού έκανε μια εισαγωγή, ενισχυτική αυτής που είχε ήδη γίνει μέσα στο πούλμαν, σχετικής με τον μύθο της Ιφιγένειας και της θυσίας της στην Άρτεμη, στον χώρο της Αυλίδας.

Στον χώρο υποδοχής εντοπίσαμε στον χάρτη τα σημεία στα οποία ανακαλύφθηκαν όλα τα ευρήματα που εκτίθενται μέσα στο μουσείο, και στη μακέτα ανιχνεύσαμε όλα τα διασωθέντα και αναστυλωμένα κτήρια του γύρω από το μουσείο ιερού χώρου. Τα εκθέματα προέρχονται από τη νεολιθική ακόμα περίοδο, όταν κατοικήθηκε για πρώτη φορά η περιοχή της Βραυρώνας, ενώ από τα μυκηναϊκά χρόνια έχουμε αρκετά ευρήματα, μια και το νεκροταφείο από το 1.200 π.Χ. στα ανατολικά του μουσείου έδωσε πολλά κτερίσματα ( ειδώλια ανθρώπων και ζώων, όπλα κ.ά. ). Από αυτά μαρτυρείται ότι εδώ λατρευόταν από τότε μια γυναικεία θεότητα της βλάστησης και της γονιμότητας, η οποία αργότερα συνδέθηκε με τη λατρεία της Άρτεμης. Λέγεται ότι τη λατρεία αυτή την έφερε η Ιφιγένεια μαζί με τον αδερφό της Ορέστη από την Ταυρίδα, όπου ήταν ιέρεια της θεάς.

Διαβάστε περισσότερα: Επίσκεψη στο Μουσείο και τον αρχαιολογικό χώρο Βραυρώνας

Άγιος, Λίμνη, Αγ. Ιωάννης Ρώσος

Ξεκινήσαμε από τη Νίκαια στις 7.15  και μετά από την παραλαβή αρκετών φίλων μας από το μετρό Αιγάλεω πήραμε την Εθνική οδό και στρίψαμε  για Χαλκίδα. Περάσαμε την καλωδιακή γέφυρα της Χαλκίδας και φτάσαμε στην  Ν. Αρτάκη, όπου   κάναμε μια σύντομη στάση, για καφέ ή κάποια τυρόπιτα. Ύστερα συνεχίσαμε το δρόμο  για τη Βόρεια Εύβοια. Λίγα χιλιόμετρα πριν το  Προκόπι, συναντάμε τον Άγιο ένα οικισμό με αραιοκατοικημένα σπίτια. Από εδώ ξεκίνησε η πρώτη διαδρομή μας προς τους πρόποδες του όρους Καντήλι ενώ η δεύτερη προχώρησε μέχρι την τοποθεσία Δερβένι και ανέβηκε μέχρι το Καστρί.

Διαβάστε περισσότερα: Άγιος, Λίμνη, Αγ. Ιωάννης Ρώσος

Στα Γεράνεια και τη Μονή Όσιου Πατάπιου για το κόψιμο της πίτας

Το πούλμαν των ορειβατών και πεζοπόρων ξεκίνησε το πρωί από τη Νίκαια και, αφού πήρε κάποιους από το μετρό Αιγάλεω, έφυγε για Αλεποχώρι.  Εδώ κοντά στην παραλία κάναμε μια μικρή στάση στα μικρά μαγαζάκια για καφέ ή κάποια τυρόπιττα κα στη  συνέχεια προχωρήσαμε δίπλα στον Κορινθιακό κόλπο. Περάσαμε το χωριό Σχίνος και αρχίσαμε να ανηφορίζουμε για τα Πίσια. Η διαδρομή πανέμορφη, μέσα  σε δάσος από πεύκα που φτάνουν μέχρι και τη θάλασσα. Λίγο πριν τα Πίσια το πούλμαν άφησε τους ορειβάτες, που πήραν το  χωματόδρομο για Παραβίρεζα. Σε μικρή απόσταση φεύγει δεξιά το μονοπάτι με έντονα σημάδια από εντούρο μηχανές και ανηφορίζει για το εκκλησάκι της Παναγίας της Φανερωμένης.Σε μια ώρα περίπου, αφού απολαύσαμε τη θέα προς τις Αλκυονίδες νήσους στον Κορινθιακό,  φτάσαμε στο εκκλησάκι και καθίσαμε λίγο να ξεκουραστούμε. Από εδώ φεύγει αριστερά χωματόδρομος και στη συνέχεια μονοπάτι που ανεβαίνει στη μικρή και μεγάλη Ντουσκιά, στα όρη των Γερανείων. Τα Γεράνεια είναι οροσειρά που εκτείνεται δυτικά του όρους Πατέρα στα Μέγαρα και βόρεια του Λουτρακίου. Πήρε το όνομά του από τους γερανούς που οδήγησαν τον Μέγαρο σε αυτά ή, κατά τον Παυσανία, λόγω του ότι η χερσαία απόληξη των Μεγάρων θυμίζει λαιμό γερανού. Οι νοτιοανατολικές παρυφές του καταλήγουν στις Σκιρωνίδες πέτρες (σημερινή Κακιά Σκάλα), απ΄όπου ο Θησέας γκρέμισε τον περιβόητο Σκίρωνα. Είναι ένα βουνό με πλούσια χλωρίδα και πανίδα και αποτελεί προστατευόμενη περιοχή Natura 2000.

Εμείς συνεχίσαμε  ευθεία τα κόκκινα σημάδια που οδηγούν ψηλά στη ράχη Κουκουνάρι και στην  πηγή Βαρικό, περπατώντας στις παρυφές της Παλιοβούνας. Φτάνοντας ψηλά στη ράχη και κοιτάζοντας προς τα βορειοανατολικά είδαμε από την άλλη μεριά τη Σαλαμίνα και στο βάθος τη Νοτιοανατολική Αττική, μεταξύ της Παραλιακής του Σουνίου και του Υμηττού. Ύστερα συνεχίσαμε για την κορυφή Πίντιζα, αφού συναντήσαμε και το κυκλικό πράσινο μονοπάτι που κατευθύνεται προς τα  Πίσια.

Διαβάστε περισσότερα: Στα Γεράνεια και τη Μονή Όσιου Πατάπιου για το κόψιμο της πίτας